DÜŞÜNME, SORGULAMA, SADECE OL! Dove, güzellik anlayışımızın ne kadar değiştiğine dair çok güzel bir reklam kampanyası yaptı; hatırlarsınız yaşlı bir …

Okumaya devam et →

Yanımdaydın… Gözlerimin içindeki çığlığı göremiyordun ama yanımdaydın. İçimden garip bir şey akıp giderken, bana dair bir şeyleri kaybederken ve yenilerini …

Okumaya devam et →

Kalemimi arıyorum. Nerde? İç gözde olmalıydı, ufff… Ne çok karışmış bu çanta! İstemeden yanımdaki bayana rahatsızlık veriyorum ama buldum kalemimi, …

Okumaya devam et →

Siber alemde, olmayan insanlara sevgi ve güven besliyoruz, artık. Çünkü burada beden yok cümleler ne kadar iyi kurulur, ne kadar …

Okumaya devam et →

Ellerim çatlamış, ince ince kan toplamış derin çiziklerinde. Öyle bir insan acısı yerleşmiş ki her zerresine, midemi bulandırıyor ara ara. …

Okumaya devam et →

Adım… yok benim! Kaldırım kokar tenim. Islak vücutlara bir değer bir çekilirim. İsimsiz sevdalar yaşar, yalnızlığa prangalar takarım. Yaşım… yok …

Okumaya devam et →

Biz, sallanan bir diş gibi duruyor bu kelime, öylece, orta yerde; ama saklı bir ağzın içinde. Ay Kadını’Rüyâ zamanı

İkiye ayrılan bir çekirdek vardı hani, adaletsizce. Adaletsizce, çünkü ikiye ayrılmak çoğu zaman iki eşit parçaya bölünmek demek değildi. …Ve …

Okumaya devam et →

Kırıklarımı, yere düşen bir kurşun kalem misali, dışım saklar. Ay Kadını Aralık’08

2007 kışı, Cankurtaran… Lapa lapa kar yağıyor, elimizde makinalar, tripotlar; üzerimizde kat kat kazak, mont, eldiven, atkı, bere ne ararsan; …

Okumaya devam et →